Over rode kool en de ondergrond

Rode kool is gezond

Rode kool is gezond

Vroeger werd kool als een sterk geneeskrachtige plant beschouwd. Men legde gekneusde koolbladeren op kwetsuren en maakte koolwikkels tegen allerlei kwalen. Tegenwoordig wordt het regelmatig eten van rode kool aanbevolen ter versterking van het afweersysteem. Alle leden van deze plantenfamillie leveren veel Vitamine C, en daarmee was de kool één van de belangrijkste leveranciers van deze vitamine in de winterperiode. De fel gekleurde koolsoorten (waaronder ook rode kool) bevatten ook nog eens veel caroteen en ijzer.

De natuurlijke kleurstof E163, die vrijkomt bij het wassen en koken van rodekool, komt uit de stof anthocyaan, die een antioxidante werking heeft. In plaats van pillen te slikken kunt u er dus ook voor kiezen om wat vaker rodekool, bietjes, bosbessen.

De typische scherpe smaak en geur van kool, die kenmerkend is voor deze plantenfamilie, komt meestal pas vrij als het blad gekneusd wordt. Dan vindt er een gecompliceerd proces plaats, waarbij er mosterdolie wordt gevormd. Deze olie is verantwoordelijk voor de scherpe smaak, die wij waarderen als smaakmaker.

Nu helpt deze olie ons ook bij het verteren van ‘moeilijk verteerbare’ eiwitten. Als je kool echter te lang kookt, vervliegt de smaak en ook deze natuurlijke hulp bij het verteren. Als je kool dus geen smaak heeft, naar niets ruikt en ook nog eens zwaar op je maag licht, dan heb je hem waarschijnlijk te lang gekookt! 🙂
Bron: Groentebijbel, Mari Maris